Les Courtes hit & run

Fri, 02/17/2012 - 12:18 - Bas vd Smeede

Hit & run: naar de Alpen rijden, een grote route klimmen en gelijk weer terug rijden, dat was het plan. De combinatie van een drukke baan en veel willen klimmen is soms zwaar. De drang om te klimmen is echter zo groot, dat we dit er graag voor over hebben. Les Courtes noordwand stond gepland en is nog gelukt ook! Donderdag vertrokken we richting Chamonix voor deze winterbeklimming.

 

Les Courtes, 3815 meter hoog

 

Na wat geshop in de lokale bergsportwinkels, vertrokken we vrijdag middag met de Grand montets naar het bovenste liftstation. Vanaf hier duik je vrijwel gelijk buiten de piste en daal je via een redelijk stijle flank af naar de gletcher. Gelijk merkte we al hoe koud het hier was. Op onze wimpers vormden ijs en de sneeuw was compleet bevroren. Qua temperatuur moet je ongeveer aan -20 graden denken! Bas Visscher en ik zijn geen wereldskieers, dus we daalde op ons gemakje af. Een paar keer eindigde een bocht met onze neus in de sneeuw… Een uurtje vellen bracht ons in de (koude) Argentiere hut, waar we gelijk de brander aanstoken.

Zaterdag stonden we om vier uur op en na wat thee en pannekoeken stonden we een half uurtje later buiten. De randpleet van de noordwand was in het donker best pittig en we besloten een klein stukkie blank ijs uit te zekeren. Al snel hierna werd het licht en zagen we waar we heen gingen. Op één derde zit de crux, een 75 graden stijle ijsgullie. Na kort overleg voelde ons zo zeker dat we dit wel zonder touw durfte te klimmen.

 

Bas Visscher in de crux

 

Koud, maar genieten!

 

 

De rest van de wand hebben we ook solo geklommen, hierdoor ging het lekker vlot en krijg je het niet onnodig koud tijdens het zekeren.

 

De vermoeidheid slaat toe

 

Het bovenste deel van de wand sloeg de hoogte toe. Ongeaclimatiseerd op 3800m op je voorpunten klimmen is best vermoeiend. Gelukkig kwam de top al vlot tevoorschijn en om half 12 konden we hier genieten van het prachtige uitzicht.

 

De wand is gelukt !!

 

Onze skies stonden nog op de gletcher aan de noord-kant, daarom besloten we over de noord-oost wand af te dalen. Deze wand is net te stijl om te lopen, dus moet je 800m afklimmen! Met de beklimming al in je benen is dit natuurlijk een hel. Onderaan de wand voelde onze benen aan als pap, dus besloten we lekker nog een nachtje in de winterraum te slapen. Moe en voldaan aten we nog wat restjes en kropen lekker vroeg onder de wol, dromend over onze mooie tocht!!

 

Op automatische piloot terug naar de hut