Salbit; ein traumtour

Mon, 08/18/2008 - 17:13 - Bas vd Smeede

image Hierbij de beloofde fotos. De Salbit westgraat is de grootste rotstocht die je in de Urner alpen kan maken. 36 touwlengtes in bomvast graniet. Eerst moet je zes torens beklimmen en weer abseilen, voor je aan de klim naar de top kan beginnen. Het grotendeel van de lengtes zijn rond de 5c+, dit maakt de route behoorlijk continu. Mijn klimmaatje Vincent had nog geen grote bergtochten gemaakt, maar omdat hij een goede rotsklimmer is en behoorlijk fit is, zag ik het wel zitten deze tocht in te duiken. Wel besloten we de tocht in twee dagen te maken. Nadeel van deze keuze is wel dat je door de zware rugzak er ook zeker twee dagen over doet ;) Voordeel is minder stress tijdens de route en je kan iets later starten dan de andere touwgroepen, waardoor je lekker alleen klimt en optimaal kan genieten van de route. Na een anstieg van twee uur door een luchtige klettersteig stapten we om 8 uur in de eerste touwlengte. Dit was volgens de topo gelijk de zwaarste. Een 6b, hier kwamen we echter vrij vlot doorheen en kregen goede hoop voor de rest van de route. Toen we na een zevental touwlengtes op de top van de eerste toren kwamen, kregen we echter een mentale klap. De tweede toren doemde op en we zagen niet zo meteen een mogelijkheid om hier op te komen. Je zal toch niet door die ene, wel 100 meter lange spleet omhoog moeten? Helaas bleek dit wel het geval. Vincent pakten dapper, maar toch enigzinds zenuwachtig de eerste 45 meter, 5c. De piaz lengte was goed te klimmen, maar wel enorm continu. In zulke lengtes is je rugzak toch wel zwaar. image De tweede lengte, 6a, was iets minder fijn. Lang en halverwege kwam de bekende sleutelpasage; Der breite holzkeilriss. Zo genaamd, omdat de spleet zo breed is dat je er geen zekeringen in kan plaatsen. Op 1 plek heeft een klimmer, waarschijnlijk nog voor de oorlog, er een plank in geslagen met een reepsnoertje er door heen (de holzkeil). Als zekering van weinig waarde, maar iedereen maakt er wel dankbaar gebruik van alszijnde tree! Desondanks moest je toch veel vrij klimmen met weinig zekeringen. Even twijfelde of we de route wel zouden halen, maar na een klein uur klimmen en wat gevloek en gesteun, kwamen we toch beide op de standplaats boven de 100 meter spleet. Nu kan niemand ons meer stoppen! We klommen vlot de derde, korte toren en vonden een prachtige lokatie om te bivakkeren. Ons plan was een toren verder te bivakkeren, in Hotel Salbit, maar het was al acht uur en dit was ook zeker een 3 sterren hotel. image Nadat we de touwen uitlegde om op te gaan liggen, aten we een stevige nasi. Vincent vond de nasi wat minder geslaagt, want kotste het er al na een minuut uit ;) Of ligt het soms aan mij kookkunsten?........Na een koude nacht, waarin we praktisch niet sliepen, waren we blij dat we weer mochten klimmen. Dan krijg je het tenminste warm! Na een luchtige traverse, een luchtige pendel, een makkelijke A1 lengte en een mooie 6a, die je moest vrij klimmen, kwamen we om 4 uur aan op de top. Ons Salbit avontuur was gelukt, er reste slechts nog een kleine afdaling van 2 uurtjes. De huttenwaardin feliciteerde ons hartelijk voor wij ons, vermoeid, aan het avondeten konden storten. image Mijn paklijst was als volgt: Donsjack, bivakzak, lage trekkingschoenen, kleine EHBO, 2,5 liter water en 0,5 liter AA, repen (voorral Snickers; snel te nuttigen en ware calorienenbommen!), nasi van Adventurefood, muts, klein brandertje en pannetje. Na wikken en wegen hadden we besloten geen Goretex mee te nemen. We klommen in onze softshell, waar we wat miezerbuitjes mee door kunnen komen en met noodweer was het plan om in onze bivakzak te gaan schuilen. Om geen tijd te verliezen op de standplaatsen kozen we voor de methode om de naklimmer met de autoblok functie van je Reverso (3) te zekeren, onder het zekeren kan je een reepie nutiggen cq. je rugzak ophangen. Als de naklimmer boven komt, heeft hij al stand in de geblokkeerde Reverso en gaat hij zijn materiaal ordenen. De zekeraar pakt de Reverso van zijn klimmaat en hangt deze in zijn inbindlus. Wanneer de voorklimmer weer vertrekt pakt hij de Reverso uit de standplaats (neemt deze mee!) en hangt een setje in de standplaats. De voorklimmer wordt nu over het lichaam gezekerd en het setje voorkomt een voorklimmersval 2 /dat hij in de gordel van de zekeraar valt. image image