Mount kenia; trip report

Sun, 01/02/2011 - 13:06 - Bas vd Smeede

blog1-2Een grijns verschijnt op mijn gezicht, terwijl ik het boek van Andy Kirkpatrick lees in ons tentje op 4200 meter hoogte. Hij schrijft het volgende over een tocht in Patagonie: People often called this style of climbing lightweight: just taking what you could carry, no porters or huge teams of climbers to break down the challenge. Unfortunately to us this style of climbing felt anything but light. Dit is precies zoals we ons de afgelopen twee dagen voelden. We zijn inmiddels op MacKinderscamp aangekomen, onze tweede nacht op de berg. Onze spullen zijn zeiknat door het lopen door de regen. Het weerbeeld is 's ochtends prachtig zonnig, maar elke middag trekt het dicht en valt er veel neerslag. Ik heb net gesproken met wat locals en zij denken dat dit nog wel een paar dagen gaat aanhouden. We moeten nu een moeilijke beslissing nemen; welke route duiken we in. We stellen het nog even uit en gaan de volgende dag een acclimatisatie tochtje doen naar 4800m. Helaas geeft deze dag hetzelfde weerbeeld en doen we besluiten morgen de Shipton route op de Zuid-Oost wand van de Nelion in te gaan. Deze route is 20 touwlengtes max. 4+, zodat als we vroeg starten kunnen we hem in de ochtend klimmen. We kunnen niet op mooi weer wachten, het park heeft de entree fee namelijk verdrievoudigt in de laatste jaren en zodoende hebben we niet genoeg cash om langer dan 6 dagen in het park te verblijven. Zo gezegt, zo gedaan en om drie uur staan we naast ons tentje in de kou om naar de instap te lopen. Het is een flinke anstieg en pas om half negen trekken we onze gordel aan. We beluiten om in 'Running belay' te klimmen en zodoende schieten we lekker op. Het enigste wat ons tegen houdt is de hoogte. Het is nu de vierde dag en na elke steile passage moet ik zowat hyperventileren. Het gebrek aan zuurstof op 5000 meter hoogte speelt ons parte. blog4 Ongeveer 80 meter onder de top gaat het flink hagelen, maar er rest ons slechts derde graads terrein en kan onze beklimming dus niet tegenhouden! Om twaalf uur bereiken we de top en duiken snel aluminium bivakhutje in. We hebben slaapzakken en eten bij ons, dus we besluiten lekker hier te blijven en morgen ochtend met mooi weer verder te gaan. De nacht valt ons door de hoogte zwaar en nemen in de ochtend een asperientje. Enthousiast pakken we onze klimspullen en vertrekken om de graat overschrijding naar de Batian te maken, echter besluiten we al na 10 minuten dit niet te doen. We zijn dizzy van de nacht op deze hoogte en zodoende is ons blog9balans op de, met sneeuw bedekte rotsen, niet erg veilig te noemen.  We beginnen de afdaling en zijn voor het slechte weer intreedt weer beneden. Ondanks het twijfelachtige weer kijken we terug op een geslaagde trip in een prachtige omgeving !! Bekijk het album van deze trip onder het tabblad; foto's