Grosse Zinne - Comici

Fri, 07/06/2012 - 12:29 - basv

De megaklassieker van de Dolomieten is de Comici route op de Grosse Zinne Noordwand. Gaston Rebuffat plaatste deze route in een rij van zes legendarische noordwanden. Sindsdien reizen touwgroepen van over de hele wereld naar deze wand. Het gaat dan ook om een fantastische lijn in een landschappelijk schitterende omgeving. Ik praat in superlatieven maar ik denk dat het voor Grosse Zinne goed van toepassing is. Want toen ik de hoek omkwam en de noordwand inkeek was ik zwaar onder de indruk van de route. Zo steil en afwijzend. En Tot ons plezier waren we de enige touwgroep in de route. Zomers schijnt het dringen te zijn op de krappe standplaatsen en nu hadden we de route voor onszelf. Naast ons waren twee vrolijke Duitsers onderweg in de ISO 2000, de behaakte 7a+ route.  

 

 Bas van der Ploeg begint aan de 3e lengte, 6b.

 

Als we eenmaal een paar lengtes onderweg zijn wordt gauw duidelijk dat we de beklimming vandaag niet cadeau krijgen. Er zitten veel mephaken - van wisselende kwaliteit - maar het klimmen is zeer steil en mentaal best veeleisend. Vooraf hebben we tegen elkaar gezegd dat we de zeven moeilijke lengtes goed moeten doorkomen en de rest dan ook wel zal lukken. Maar deze lengtes zijn zeker geen weggevers. In de laatste cruxlengte prop ik in de haast een rode cam in een te kleine spleet. Vanaf nu is ook die passage permanent afgezekerd met een betrouwbaar punt....

 

 

 Bas van der Ploeg in een van de cruxlengtes.

 

 

Bas in de laatste meters van de hoofdmoeilijkheden. Nog 8 lengtes naar de top.

Lengte 3 tot en met 9 zijn continue tussen 5c+ en 6b. Daarna is het mogelijk om eenvoudigere versnijdingen te volgen. We zijn verbaasd over onze topo, want regelmatig klopt de aangegeven klimlengte niet. Maar met wat puzzelen weten we toch steeds de juiste weg te vinden. Naarmate we dichterbij de top komen loopt er meer water over de wand. We beleven een paar spannende momenten als Bas op weg is naar een standplaats in de 'Feuchtige Nische' en we een kleine steenlawine langs ons krijgen. Zeker 30 stenen vliegen met veel geweld vlak langs ons maar gelukkig worden we voldoende beschermd door een klein dakje. Wat volgt is een uitklim door een natte grot en een traverse naar links. Vanaf daar moeten we nog een paar lengtes naar de ringband. Blijdschap als we eenmaal daar zijn. Wat een intense belevenis om deze route te mogen klimmen. Respect voor Emilio Comici, die geen gebruik kon maken van de vele haken die er vandaag de dag inzitten.  

 Abseilen vanaf de ringband.