2 weekenden Ettringen

Tue, 04/09/2013 - 12:32 - basv

Afgelopen jaar, in 2012, heb ik pas echt "ontdekt" hoe gaaf het klimmen in Ettringen eigenlijk is. Fantastische spleten, klimmen op eigen pro, veel uitdagende routes: het zit er allemaal. Ik zat afgelopen weken dan ook regelmatig te kijken wanneer het goed weer in Ettringen zou worden. Toen het dat niet bleek te worden besloot ik alsnog te gaan - wie niet waagt wie niet wint.  Vorige week met Pasen was de eerste keer van het seizoen. Helaas met koud en bewolkt weer. De temperaturen lagen rond het vriespunt en overal in het gebied lag nog sneeuw. Op zaterdag heb ik Mayflower (7a) geprobeerd, maar het overhangende gedeelte van de spleet was nog te pittig. Met koude handen en voeten voel je niet meer goed wat je vasthoudt. Met een zonnetje wil ik hem zeker nog eens proberen, het is een mooie route.

Op zondag en maandag waren we in Kottenheim. Omdat het licht sneeuwde besloot ik Knifebladerunner (A2) artificieel te klimmen. Ik had hem al weleens gedaan tijdens de Bigwall cursus maar ik vond hem nu echt niet moeilijk meer. Een paar kleine nutjes op de logische plekken + 2 mephaken slaan en je bent eigenlijk zo boven. Verder heb ik wat geoefend in typische spleetroutes zoals Lauras Stern (5, perfect hands crack) en de Fissure (6b). Waarbij ik de Fissure eigenlijk nog steeds een stuk makkelijker vind dan de Lauras Stern. Het jammen gaat steeds beter maar ik wil mezelf nog wel graag verbeteren. Het blijft een bijzondere techniek, wel erg gaaf om te merken dat jams heel goed kunnen werken in een spleetroute. 

Een week later - afgelopen weekend - was ik met Vincent P en Ingmar opnieuw in Ettringen. Ditmaal naar Sector Westkessel in Kottenheim. Het miezerde af en toe en de rots voelde nog steeds vrij koud en vochtig aan. Na wat opwarmen stapten we 007 in (7a). Deze route moet je grotendeels zelf afzekeren hoewel er ook twee boorhaken op de moeilijke punten zitten. De route ging vrij goed maar bij de crux bovenin had ik niet meer de kracht om snel genoeg de grijze cam te plaatsen. Ik wil graag de cams plaatsen tijdens het klimmen, maar dit betekent wel dat je af en toe best wat tijd en kracht kwijt bent om de goede plaatsing te doen. Al met al voelt de route wel redelijk binnen mijn bereik dus wie weet lukt het binnenkort. 

Zondag maakte zijn naam volledig waar want het was de eerste dag met een aangenaam zonnetje. Heerlijk! Het klimmen ging ook gelijk veel beter dan in de voorgaande dagen. Na wat  opwarmen op de Grosse Wand gingen Vincent en ik naar Mordor om de route Pumpgun (7a) te proberen. De eerste poging ging nog niet zo goed maar in de tweede poging lukte het me om de route te toppen. Ik vind het echt een fantastische lijn en ik was erg blij toen ik de topketting kon clippen. Vincent kwam ook een heel eind maar hij viel jammer genoeg bij de laatste boorhaak. Daarna gingen we terug naar de Grosse Wand. Ingmar en Roland hadden een 7c geprobeerd en het was Ingmar gelukt om de route in de 2e poging    te toppen. Een paar uur later wist Ingmar ook zijn 2e 7c van de dag te toppen. En dat voor zijn eerste bezoek aan Ettringen - mooi gedaan! 

Al met al een paar hele leuke en gezellige klimdagen in Ettringen gehad. Hieronder nog wat foto's. 

Opwarmen in een 6 in Kottenheim.

Ingmar. Het was voor hem een tijdje terug dat hij op cams had geklommen dus we lieten ze voor hem in de spleet zitten. 

Ingmar onderin 007 (7a). 

De laatste meters van 007 en dan heeft Ingmar de "pinkpoint flash" in de tas. 

   

Onderaan Pumpgun na de niet geslaagde 1e poging. Even later kwam het zonnetje in de route en toen lukte de route.