Dente del Gigante

Mon, 09/30/2013 - 19:55 - Bas vd Smeede

De meeste klimmers verklaren ons voor gek als we voor een weekendje naar de Alpen rijden, maar voor mij voelt het altijd als een cadeautje. Een extra trip bovenop de vakanties. Aangezien vorige week de weersvoorspelling Grand beau was, stapte we donderdag avond nog de auto in. Ik ben al vele malen in Chamonix wezen klimmen en kijk dus al jaren tegen de Dent du Geant aan. De perfecte graniet tand, die overal bovenuit steekt.

 

Omdat de moeilijkheden vrij kort zijn (alleen de tand), leek het ons een mooi doel voor een weekendje. Alleen de hoogte van meer dan 4000 meter is niet zo relax.... We kozen ervoor de Burgasser/Leitz route te klimmen op de zuidwand. Deze route is artificieel geopend, maar kan ook vrij geklommen worden tot 6c. Vanuit Italie pakte we het liftje naar de Torina hut. De berg noemen ze hier 'Dente del Gigante' en serveren heerlijke expresso's! Wel zijn we een beetje duizelig van de hoogte, dus duiken we vroeg ons bed in. Gelukkig voelen we ons de volgende ochtend weer fris en in een langzaam tempo lopen we naar de berg. Het is volle maan en zo wordt de Mont Blanc prachtig verlicht.

 

 

Het grootste gedeelte van de beklimming naar de tand is niet moeilijk, maar wel leuk. Lekker scramble terrein en je eigen route zoeken. Een touwgroep Duitsers en Italianen volgen onze voetsporen. Aangekomen bij de route is de zon helaas nog niet in de wand en Saskia begint met een makkelijk viertje. De rots voelt nog koud aan, heel koud. Zelfs met sokken aan in mijn schoentjes is het bijna niet te doen. Vanaf de eerste standplaats begint gelijk de crux, een lange 6c lengte. Met mijn koude vingers en tenen stap ik met lichte tegenzin de lengte in. Gelukkig krijg ik het snel warm en tot mijn eigen verbazing klim ik de hele lengte on-sight! Blij kom ik aan op de standplaats, waar inmiddels het zonnetje de rots lekker aan het verwarmen is. Saskia moet de lengte met rugzak naklimmen, maar komt er gelukkig ook vrijklimmend doorheen. De lengte hierna schijnt een 6b te zijn, maar mijn lef is een beetje verbruikt in de vorige lengte denk ik. Er zit notabene een boorhaak voor mijn neus, maar de rots is van slechte kwaliteit en brokkeld onder mijn vingers uit elkaar. Na een paar keer hangen besluit ik maar gewoon het setje te trekken en door te klimmen.  In de rest van de route zullen we hier nog een paar keer aan zondigen.... Na negen touwlengtes, waarvan zeker vijf zeer stevig komen we blij aan op de top. Weer een mooie route in de pocket, een waar cadeautje!! :-)